ვიღაც ღრმად სულში იჭერს ამ ნატვრას სინათლის სითბოს,
მერე შესცურეს ღრმად ცისფერ ზღვაში, ტალღები თრთოდნენ კეკლუცად ტანში,
და მიცურავდნე ისინი ორნი, არავინ იყო ამქვეყნად მათთვის,
სიგრილე მკერდში, ღიმილი ბაგედ, ნურაფერს მეტყვი მოდი და ნახე...
დილის შვიდი საათია და ისე ცივა ბულბულეში მუხლები მიკანკალებს, მაგრამ მოწმენდილი ცა მზიან დღეს გვპირდება.
ნეპალელებს
რომ კითხო კარგი საქმე გაკეთდა,
ადრე სოფლებიდან ქალაქში
ჩამოსვლას დღეები უნდებოდნენ,
ეხლა ყოველ დილით ავტობუსები
დადიან.
მხოლოდ ტურისტები დავიჩაგრეთ, მაგრამ არც ისე ადვილი აღმოჩნდა ჩვენი თავიდან მოშორება. უმალ გაჩნდა ალტერნატიული სალაშქრო მარშუტი მდინარის მეორე ნაპირზე, მაგრამ მაინც გვიწევს ხოლმე სამანქანო გზაზე გადმონაცვლება.
არსი საკუთარ ცნობიერებაში პოულობს უკვდავებას, არაფერია ასეთი სრულყოფილი და სავსე, მაგრამ თუ გინდა მარადიულობა დროში განიცადო, გასხივოსნების ვიბრაცია უნდა შეცვალო და იქცე არაცნობიერად.
დინამიკური ემოცია განსაზღვრავს განცდის ვიბრაციულ სიხშირეს, მაგრამ სუსტი ცნობიერება ემოციას ვერ უძლებს და ეცემა. გასხივოსნების მარადიული სიყვარული მხოლოდ მაღალი ვინრაციაა ფიზიკურის, მაგრამ ნებით დავხუჭე გონების თვალი საკუთარი არსის გამოსაცდელად თუ არასდროს მცოდნია ჭეშმარიტი თავი, სანამ სუსტია ცნობიერება?
ისევე, როგორც სხეული ხუჭავს-მეთქი თვალს ღამით მინდოდა მეთქვა, მაგრამ დაძინება ნებიერად არ ხდება. ადამიანი აუცილებლობით იძინებს და ცნობიერების ევოლუციაც ეტაპობრივად ხდება.
ცნობა ნებიერებას გულისხმობს, თუ ცნობიერი ხარ რამის გაქვს მასზე ნება. ადამიანი გენდერულ სხეულს ცნობს, მაგრამ სულიერი სხეულის იდენტობა ემოციისა და განცდის ჰარმონიაში მოყვანით იბადება. რაც უფრო ძლიერდება გონების თვალი მით უფრო ჰარმონიაში მოდის კაცი და ქალი, მით უფრო ნათელი, სპონტანური, ლამაზი, და კეთილი ხდება. შინაგანი ხმა კარნახობს საქციელს და პატივსაც სცემს მოძმეში არაცნობიერს, რამეთუ იგივე პოტენციას ხედავს.
სიანჯე-ში საღამოს ოთხი საათისათვის ამოვედი და ჩანჩქერის პირა სასტუმროში გავჩერდი სახელად ცისარტყელა. გზაში გიგანტური ციყვი შემხვდა, ხევიდან ამოირბინა და გზა გადამიჭრა როდესაც იმ საყვარელ გოგოზე ვფიქრობდი დღეს დილით სასტუმროში რომ შემხვდა. შემდეგ ერთ დიდ ქვაზე შემოსკუპდა და ისე მაცდურად შემომხედა, თითქოს უნდოდა მიეხვედრებინა მისი გამოჩენის მიზეზს და მე მინდოდა უკან მომებრუნებინა ფიქრი, მაგრამ ის უკვე დაბერდა.
თავიდან ვერ მივხვდი რა ცხოველი იყო, მოქნილი, ლამაზი, საზრიანი და კეკლუცი, მხოლოდ მოგვიანებით ვიცანი საშვების შესამოწმებელ პუნქტში - ჰიმალაის გიგანტური შავი ციყვი - ასე ეწერა.
